gwara / Potrawy Cieszyńskie / Kiszka 
Kiszka to je kwaśne mlyko, je bioło, kwaśnawo, a czasym jóm idzie nożym kroć, co je tak gynsto. Gaździno jak podoiła krowym to loła mlyko do gliniaych gorczków – bóncloków. Potym jich dowała do chłódnego, baji do szpajski, kany było kole dwacet stopni. Pote jak mlyko było uż we szpajsce osim, dwanost godzin, to sie robiło gynste, a byla s niego kiszka. Na Cieszyńskij Ziymi kiejsi hań downij było mało obilo, tóż ludzie jodali mało jodła s mółkóm, piykli miyni chleba, a w Goraliji, baji w Istebnym jodali mało żuru. Górole jodali kwaśne polywki – mulke, syrule a warzónóm kiszke, kieróm robili s mółki a s żyntycy, maślónki, abo s kiszki.

Mlyko sie kiejsi piło prosto od krowy, jak sie jóm podoiło, ale jodało sie aji śmietónke, masło, maślónke, kiszke, bioły syr, a kapołke. Chłódne mlyko, kiere miało na wyrchu chrubo śmietónki sie piło w lecie, a to było przeogrómnie dobre pici, kiere człowieka ożywiło, a było pożywne. Jak były żniwa, abo jak sie swożało siano to gaździno ni miała czasu coby uwarzić łobiod. Wtynczas sie piło kiszke, mlyko a kapołke miasto obiadu. Jak sie gazdowi chciało pić to szoł do szpajski, lebo do piwnice na kiszke miasto do aryndy na piwo. S kiszki sie dycki sebrało śmietónke, kiero była na wyrchu, a robiło sie ś ni pote bioły syr. Jodało sie jóm ze ziymiokami, abo s chlebym, choć parobki na dziedzinach prawili, że s kiszki dziepro za dziesiynć roków przidzie siła. Ze samej kiszki jednako sie nie szło najejść. Prawiło sie że sie najod kiszki, a pote sie dzierżoł płota – bo spoczywoł jak sie nabónckoł tej kiszki a dzierżoł sie płota, coby sie nie obalić, co był tak słaby. Jak sie podgrzoło kiszke a ocedziło kapołke, to sie ś ni pote srobił bioły syr. Eszcze dzisio ledzy kany po chałupach na Cieszyńskij Ziymi sie pije kiszke. Nejlepszy szmakuje s młodymi ziymiokami a aji do inkszego jodła, kiere je na obiod. Jak je chyc, to je dobre sie napić chłódnej kiszki, bo człowieka chned postawi na nogi.          

 
Copyright ©2007 by Tomasz Sochacki
Kreator Stron www