gwara / Podania i legendy / Nocznice 

Po dolinach na Cieszyńskij Ziymi chodzóm po nocach nocznice. Chodzóm jak błyndne owce, a wyglóndajóm jak modre ogniki. Tako nocznica to je beskuryja, bo jak spotko kogo na ceście, baji takigo pijoka, abo ożrałego siedloka to woło na niego: Pódź! Pódź! Potym go ludzi przez barzoły, barziny i krzoki. Ludzi go tak długo, aż sie nie zacznie widnić. Potym jak uż słónko stanie, to taki gazda abo pijok ni może pojónć, kaj sie tak zapujściuł daleko od chałupy. Taki gazda idzie potym spadki do chałupy, umazany, poszkrobany i w zmazanym brucliku. Wszyjscy mu wierzóm, że go nocznica dopadła i kludziła po barzołach, ale baba ni, i wtynczas w chałupie je wojna. Baba wrzeszczy s chłopym i je krawal na całóm dziedzine. A ta nocznica sie cieszy, bo ónej o to chodziło, coby sie gaździno powadziła s gospodorzym…


 
Copyright ©2007 by Tomasz Sochacki
Kreator Stron www