gwara / Potrawy Cieszyńskie / Placki 

Stryki to sóm taki placki ze ziymnioków, kiere sie smaży na umaście na brónzowo s obu strón. Sóm ciynki, abo hrubsze – jako kiery woli. Sóm kulate, lebo podłużne. Jy sie jich ze szpyrkami, lebo s wyrzoskami, kiere zustanóm ze zabijaczki. Jak się zabijało babucia, to sie dycki okrowało miynso s masnych kónsków. Potym ty kónski sie smażiło w garcu na brónzowo. Placki majóm taki kształt, jako sie gaździnej kidnie na blache. Stryki sóm hrube na jakich pół cyntymetra, a wyrzoski sie kraje w drobnóm kostke. Stryki sóm przipieczóne na brónzowo s obu strón, a jak sie jich przekraje to majóm kolor taki kapke do zielónego, kapke sóm sine, a kapke złote. Stryk musi być po wyrchu dobrze wypieczóny i chrupki. W postrzodku sie musi kapke cióngnónć a ciasto ni ma wypieczóne. Szpyrki muszóm szkwiyrczeć w kastrolu, ale nie śmióm być twardawe. Stryk wónio tak, jak pieczok na jesiyni, a szpyrki wóniajóm zabijaczkóm.


Stryki s wyrzoskami - aż kapie po brodzie...

Stryki sie na Cieszyńskij Ziymi piykło od downa – uż za Franca Jozefa. W goraliji hań downij było mało obilo a mało mółki. Wszyndzi były wielki kopce, czas był ostry, tóż Gorole sadzili wiyncyj ziymnioków. Chlyb sie piykło yny przi świyntach – na dożynki, na Wilije, lebo na Wiesieli. Jak chlyb był na stole, tóż w chałupie gazdóm sie płóżyło. Na cieszyńskich dziedzinach, a gor pod gorami miasto chleba gaździny piykły stryki. Oszkrobane ziymnioki sie trziło na tarle i robiło sie trzicieline. Potym sie do tego dowało łyżke mółki a kapke soli a piykło sie na blasze. Dowało sie na blache dwie kopiaste łyżki trzicieliny a potym sie jóm rosgrzynyło coby stryk był ciynki. Jak sie uż stryk upiykło s jednej stróny to sie go nożym przewracało na drugóm stróne a zajś sie go piykło. Stryki sie mianowało ledzy kany Żydy. Jadło sie jich ciepłe, dowało sie na nich kapke masła, szpyrki, wyrzoski, lebo śmietónke. Śmietónke eszcze szło posuć kapke cukrym, abo poloć miodym. W Goraliji sie sadziło kupa ziymnioków, bo sie udowały. Sadziło sie jich uż dwiesta roków tymu, a mianowały sie: modrzoki, rużoki, sałacioki, lipcówki i eszcze inakszy. Na Cieszyńskij Ziymi sie jodało i jodo sie dali kupa ziymnioków. Ze ziymnioków sie nejwiyncyj robiło stryki, ale s trzicieliny szło eszcze srobić inksze jodła: poleśniki, kubusie, żebroczke, gałuszki, lebo bachora. Stryki sie piykło hań downij na nolepie, a potym na blasze. Jak dziecka szły do szkoły, a chłopi do lasa, lebo do pola, to dycki se brali pore stryków, lebo gorść bobu do kapsy na chodnik. Jak na dziedzinach był głód to sie do stryków dowało aji kore ze strómów, abo jaki zieliny i sie to potym piykło. To ludzie mieli na kożdo miasto chleba. Piykło się aji na kożdo na blasze stryki s jarzin, lebo s owsa. Jak była zabijaczka – gor przed Godnimi Świyntami to sie okrowało masne kónski – wyrzoski, a potym sie jich jadło ze strykami. Hań downij stryki sie piykło na glinianej nolepie piekarszczoka. Potym miasto nolepy sie dowało blachy s żeliwa. Na tych blachach sie przeogromnie dobrze piykło stryki, a miały dobry szmak. Dzisio sie dali piecze stryki, ale gaździny ich piekóm na patelniach, a trzicieline robióm na maszynkach.

 
Copyright ©2007 by Tomasz Sochacki
Kreator Stron www