gwara / Potrawy Cieszyńskie / Necówka 

Świyczke sie dycki robiło przi zabijaczce. Świyczke sie rychtyk mianuje po polsku polyndwica. Zawijało sie jóm w mielone miynso i w błany s biołymi wzorkami, a potym dowało do chłódnego. Świyczka wyglóndo kapke jak chlyb. Jak sie Świyczke upiykło to miała brónzowóm skórke, a w postrzodku wyglóndała jak faszyrka. Wóniała jak pieczone miynso a miała szmak dobrze prziprawiónego miynsa. Piykło sie jóm w czepcu – w takij siatce s błan. W Polsce czepiec to był jedyn s bachorów w przodku. Świyczki sie zaczło robić eszcze za Austryje. Po nimiecku sie mianowała necbrot, na Cieszyńskim nec, lebo świyczka. Robiło sie jóm dycki przi zabijaczce, na wiesieli, lebo na wiynksze imprezy. Jednako kiejsi coby srobić świyczke to trzeja było mieć dojść miynsa a błan, tóż nie każdy se móg jóm narychtować. Bogatsi gazdowie, a Panowie robili świyczke czysto, bo mieli kupa babuci i miynsa. Potym nieskorzi świyczke jedli aji wielcy bogocze, ale się jóm uż nie robiło jako kiejsi – robiło sie jóm w masarniach. Szło jóm kupić i dać na stół jak było trzeja – na wiesieli, przi nawszczywie, lebo aji przi szkubaczkach. hań downij świyczke się robiło bes cebuli a brezli. Ludzie ni mieli lodówek tak jako dzisio, ale świyczka jak sie jóm dało do chłódnego to długo wydzierżała. Potym nieskorzi się zaczło do Świyczki dować cebule, tóż sie też rychli psuła.


Świyczka na zimno ku chlebu. 

Dzisio sie dali robi świyczki, ale gor w masarniach, bo po chałupach to yny ledzy kany, bo jóm idzie kupić obchodzie s miynsym. Świyczke sie robiło tak: Trzeja opucować miynso s babucia, potym zemleć na maszynce, dać do tego pokrotóm cebule, rosetrzity knobloch, biółtka, sól, pieprz, gałke muszkatołowóm, kminek, kapke zimnej wody a porzóndnie rosmiyszać. Na błany dać tóm rosmiyszanóm mase, pokrote uwarzóne wajca, pokrote pietruzieli a świyczke (polyndwice), kieróm trzeja opucować s umasty a s błan. Wszecko to sfinónć, dać na brutfanie i tak niechać. Na drugi dziyń podloć zimnóm wodóm, wrazić do rosgrzotej (ale nie wrzawej trómby) a piyc i polywać wodóm. Świyczke sie jy ciepłóm s kapustóm, lebo ze sałotym, abo na zimno baji s chlebym. Świyczki sie robi aji bes wajec a pietruzielo. Mój starzik mi kiejsi prawiuł, że dwa dni przed zabijaczkóm w chałupie sie uż o niczym inkszym nie rzóndziło, yny s wiela kilo bydymy robić jelita, wiela bydzie żymloków, preswórsztu, a wiela się narobi świyczek, co sie bydzie rosolić, co pójdzie do wyndzoka. Jo zajś ni móg się doczkać, jak bydymy jejść wyrzoski z wóntrobóm. Bo na tyn szmak, to sie czakało cały rok. To sie jadło yny w dziyń zabijaczki. W trómbie piykła sie świyczka, kiero szumnie wóniała po całej chałupie. Tak żech se pomyśloł, że rano babuciek eszcze kwiczoł w chlywku, a terazy w szpajsce wiszóm jelita, preswórszt, a na stolicy sóm poukłodane szumne świyczki…

 
Copyright ©2007 by Tomasz Sochacki
Kreator Stron www