gwara / Potrawy Cieszyńskie / Kwaki 

Na kwaki sie prawiło aji brukiew, abo karpiel. To je takie wielkucny, hruby, żółty, abo bioły korzyń. Bioły je aji w postrzodku, jak sie go przekraje. Korzyń je długi na jakich piynć a dwacet cyntymetrów, a szyroki je na dziesiynć, patnost – je twardawy a mo łostry, gorzkawy szmak. Korzyń, kiery wystowo nad ziymie je szaro – zielóny, abo fiołkowy, a tyn kiery je w ziymi – żółty. Kwaków sie kiejsi sadziło kupa na zogónach na Ziymi Cieszyńskij. Jadło sie jich s poczóntku na surowo, tak jako baji owoce s lasa. Długo były nejważniejszym jodłym dlo ludzi, a dziepro potym jak sie zaczło wiyncyj jejść ziymioki, to kwaki a rzepym sie zaczło dować bydłu. We kwakach je kupa witaminy C, pierwiastków śladowych, olejków eterycznych, a glukozydów, kiere dowajóm jodłu  fajny szmak a jodło wónio.

Kwaki idzie dać do wszyjstkigo, a nie ma s nimi moc roboty. Idzie jich uwarzić we wodzie, na parze, wciepać do polywki, srobić s nich puree, sałatke, abo marynatym. Eszcze do drugij wojny chybiało ziymioków, a miasto nich sie jodało kwaki. Na łostatki paniczki tańcowały ostatni taniec na kwacki (na kwaki), coby kwaki łobrodziły a było jich kupa. Kiejsi nejwazniejszym jodłym jak nie było ziymioków to były kwaki a bioło kiszóno kapusta ze sudka. Je kupa recepisów na kwaki baji kwaki zasmożane (kuloch), abo kwaki oprószóne. Kwaki trzeja umyć, oszkrobać, a pokroć w kostkym, jako sie kraje marekwie. Pokrote kwaki trzeja zaloć wrzawóm wodóm, ale yny tela, coby były zalote, potym wsuć sól a łyżke cukru. Potym przikryć a  warzić aż smiynknie. Jak sie uwarzi a kapke odparuje woda trzeja srobić zasmożke ze szmolca a s mółki a wkidać do uwarzónych kwaków. Potym eszcze ros dać warzić, a fórt miyszać, ściepać s ognia a dać do tego surowe masło. Jy sie to ciepłe s miynsym.                                 

 

 
















 
Copyright ©2007 by Tomasz Sochacki
Kreator Stron www