gwara / Potrawy Cieszyńskie / Brutfaniok 

Brutfaniok abo krupiczniok
To je taki niby chlyb, niby buchta, je słodki i przeogrómnie dobry. Nejczyńścij sie go piykło w formach, kiere były kształtu jak cegła, ale zoleżało to od brutfani jako była – wiynkszo, miyńszo. Brutfaniok mioł kolor złoty, abo ciemno brónzowy – zoleży jako go gaździno upiykła. Jak sie go uż upiykło to skórka musiała być kapke twardawo i chropato. Jak sie jóm wcisło palcym, to była kapke jak guma. Brutfaniok wónio, jak drożdżowo buchta, jakby był słodki. Na cieszyńskim brutfaniok sie mianowoł aji krupiczniokiym, piykło sie go w każdej chałupie. Hań downij na żarnach mleło sie żarnach mlelo się obili, tak się kiejsi procnie robiło mónke Krupice. Mamulka warzyli ś ni fule, abo prażónki, do tego naloli mlyka lebo maślanki. W niedziele zajś na śniodani był krupiczniok, taki gruby, słodkawy brutfaniok, co go Mamulka upiykli podle zwyku Starki. Ciepły piekarszczok obłapi krupicznioki tak, że na brunatno przipiecze im boki. Zajś nie jednymu spómnóm się downe roki, jako to kiejsi szmakowły fajne krupicznioki. Krupicznioki sie piykło s mónki pszynnej - krupicy, jak sie go upiykło to trzeja było go wycióngnónć s trómby, doczkać aż kapke ochłodnie i pokrajać. Dziecka go rade jadły ze świyżym masłym s maśniczki. Kiejsi hań downij sie kupa mleło na żarnach.


Świyży krupiczniok prosto s trómby

Chlyb i krupicznioki sie piykło aji s reżnej, ciymnej mónki. Przi świyncie, a ponikiedy i ros w tydniu gaździno piykła chlyb dlo całej familije. Moja starka dycki spóminała, jak uż pod kóniec żywota mieszkała w bycie, jako sie kiejsi piykło brutfanioki. Piykło sie jich gor tam, kany nie było piekarszczoków. Gaździno zarobiła ciasta s reżnej mónki, wraziła go do brutfani, a potym do trómby. Do ciasta chlebowego sie dowało zakwas, a do brutfanioka ni. Do ciasta na krupiczniok sie dowało letnij wody, abo mlyka.






 
 
Copyright ©2007 by Tomasz Sochacki
Kreator Stron www