gwara / Podania i legendy / O utopcu 

O utopcu kierego niedźwiydź 
przegnoł


W Strumiyniu do młyna fórt przichodził taki jedyn utopiec. Kazowoł młynorzowi smarzić ryby. Przesiadywoł tam całóm noci chcioł coby mu wszyjscy dowali jeść.
- Młynorzu jeżeś w chałupie?
- Ja, co zaś chcesz?
- Dej mi pojeść, usmoż mi pore ryb, bo żech je głodny, a chónym!
- Dobre zaroz.
- Gożołki też mi nalyj bo się mi chce pić.

I tak było każdziutki dziyń, a młynorz mioł uż tego dość, boł się tymu utopcowi co powiedzieć. Chcioł go przegónić. Jednego razu prziszeł do młyna Cygón z wielkim tresowanym niedźwiedźiym. Strasznie padało i było zima na polu.

- Witej młynorzu, nazywóm sie Jónek i tresujym niedźwiedzie, móm tu takigo jednego. Mogymy się
- Nale witej, póć dali, dóm wóm pojeść i kapke się ogrzejecie.
- Dziynka, dobry je s ciebie chłop.

Cygón z niedźwiedźiym sie ogrzoli, pojedli i poszli spać. Naroz na okno kierysi zaburził i ryczy, że chce jeść i pić. Cygón sie budzi prawi:

- Młynorzu, kiery to je?
- Na wiysz, to je taki utopiec kierego się bojym. Muszym mu dować jeść i pić.
- Wiysz co, dej mu eszcze dzisio pojeść i gożołki, a jutro cosik wymyślymy.

Młynorz doł utopcowi pore smarzónych ryb i wina i poszeł spać. Rano Cygón się budzi i prawi.

- Wiysz co tak żech se myśloł, coby tego utopca przegónić roz a dobrze. Nie bydym moimu nedźwiedziowi dowoł jeść cały dziyn a potym go puszczym na tego utopca coby go podropoł.
- Dobre, trzeja podciepa pogónić.

Cygón nie doł niedźwiydziowi pośniodać, ani powieczerzać i tyn przeogrómnie zgłodnioł. Utopiec prziszeł zaś wieczór i zaś chcioł jeść i pić. Jak go tyn niedźwiydź uwidziol tóż się strasznie zdenerwowoł i zaczón ryczeć, a utopiec się go strasznie wylynkoł.

- Wrrr...wrrr...wrrr!!!
- Uaa, uaa, cóż to je za bestyja? nie dropej mie! dej mi pokój!
- Wrrr..wrrr...wrrr!!!
- Wszystki ryby żes mi zeżroł, ni móm co jeść...
- Nie bij mie, nie dropej!
- Wrrr...wrrr...wrrr!!!

Niedźwiydź był taki głodny, że zeżroł wszystko tymu utopcowi. Młynorz był przeogrómnie rot i dziynkowoł Cygónowi. Postawił na stole gożołke i ryby. Pili i śpiywali do rana a niedźwiydź żroł ryby bo fórt był ogrómnie głodny. Na drugi dziyń młynorz stanół wczas rano posłucho a za oknym utopiec ryczy:

- Młynorzu, młynorzu, dej mi pojeść i popić bo ta bestyja wczora mie przegnała.
- Dobre uż ci niesym!
- A śpiychej się bo żech je głodny.
- Uż to bydzie!

Naroz z młyna wyskakuje niedźwiydź...

- Wrrr...wrrr...wrrr!!!
- Ała nie bij, jo uż uciekóm!
- Wrrr...wrrr...wrrr!!!
- Możesz se ty ryby wszyjtski zjejś jo ich nie chcym!

Utopiec uciyk a niedźwiydź zaś dostoł cały lawor ryb. Na drugi dziyń było to samo, utopiec prziszeł pod młyn i woło z daleka na młynorza:

- Młynorzu! Sóm tam u ciebie eszcze ty bestyje?
- Ja sóm i isto tu zóstanóm, a możne że tu bydóm miyszkać!
- Tak dobre, jo idym stela na inkszy stow.
- Pón Bóczek na ceste utopcu!

Cygón eszcze posiedzioł pore dni u młynorza a potym se poszeł razym z tóm bestyjóm – tresowanym niedźwiedźiym. Utopiec się uż wiyncyj nie pokozoł.































   
Copyright ©2007 by Tomasz Sochacki
Kreator Stron www