gwara / Podania i legendy / Hażlach 

    Było to kiejsi hań downij, jak eszcze wielcy Panowie i ksiónżynta rzóndzili w Cieszynie, a dookoła rosły same lasy. W tych lasach góniły rostomajte zwierzynta. Nejwiynkszy las był s tej stróny Cieszyna, kaj terazy je dziedzina Hażlach. Było tam kupa saryn, sarnioków zajyncy, były tam aji dziki świnie. A eszcze kuropatwy, bażanty i kaj jaki yny inksze ptoki góniły po lasach i po miedzach. W tych lasach było kupa dziur i dołów, kaj ty wszyjstki zwierzynta miały swoji lygowiska. Ci ksiónżynta, se tam robili góny na ty sarnioki, bażanty i co yny. Panowie, co chodzowali s ksiónżyntami na góny prawili na ty dziury że to sóm zajyncze doły. Ci Panowie szwargotali po nimiecku, bo na zómkach sie inakszy nie rzóndziło, a na ty doły prawili hasen loch. Nieskorzi jak se tam zaczli stawiać chałupy gospodorze i siedlocy, to też prawili hasloch, haslach i s tego sie wziyna nazwa dziedziny Hażlach.

 
Dziedzina Hażlach s wyrchu. 
 
Copyright ©2007 by Tomasz Sochacki
Kreator Stron www